Gelezen: Niet perfect, toch content (Meredith Van Overloop)

We leven in een megahectische maatschappij waarin elk uur maximaal wordt benut. Liefst boeten we op niets in en zijn we graag zowel superlief, supermedewerker, supermama (of -papa), en supervriend(in) tegelijkertijd.

We willen altijd gelukkig zijn. En daar zijn we zelf verantwoordelijk voor, want overal horen we dat je geluk zelf maakt.

Dat eeuwige gevoel van altijd en overal tekort te schieten is dan het gevolg. Komt ook jou bekend voor? Dan moet je het boek “Niet perfect, toch content” van Meredith Van Overloop een keertje lezen. Nu ja, ‘moet’ is een slechte woordkeuze, want zoals Meredith zelf zegt: ”dit boek moet je niet lezen, want je moet al zoveel”.

Zijn we allemaal losers?

Overal horen we dat je geluk zelf maakt: in magazines, zelfhulpboeken en social media vinden we dé tips daartoe. Allemaal goed bedoeld natuurlijk, maar tegelijkertijd doen wij Belgen het niet zo fantastisch goed qua geluksniveau. De stress- en burn-outcijfers swingen de pan uit, een op vijf vrouwen zou slaap-, kalmerings- of antidepressiva gebruiken en een op tien mensen zou met angststoornissen kampen. Zijn we dan allemaal losers?

De natuur als inspiratiebron

Natuurlijk niet! Het feit dat we geluk zelf zouden moeten maken, legt nog eens extra druk op onze schouders.

Meredith geeft in haar boek een mooi pleidooi om van dat idee af te stappen en te leren om opnieuw meer te leven volgens onze instincten, op het ritme van de seizoenen. Vooral dieren laten ons zien dat het leven bestaat uit verschillende periodes van vertragen en versnellen, naargelang de seizoenen. Zo staat de lente voor ‘versnellen en vermeerderen’, de zomer voor ‘vertragen en vermeerderen’, de herfst voor ‘versnellen en verminderen’ en de winter voor ‘vertragen en verminderen’. En ook elke maand heeft zijn eigenheid, die we als mens een beetje uit het oog zijn verloren omdat we ervan uitgaan dat alles altijd maakbaar is.

De natuur kent verschillende ritmes. Waarom verlangen wij eigenlijk dat we permanent in hetzelfde ritme kunnen doorgaan?

Daar zit volgens mij zeker een kern van waarheid in. En zo wordt het advies ‘volg je innerlijke kompas’ meteen een pak concreter. Tip voor deze maand: focussen op ”wakker worden”.

 

Wakker worden!

Meredith neemt je in haar boek mee van maand tot maand. Ze geeft daarbij heel herkenbare situaties en illustreert dat met voorbeelden uit de natuur (voornamelijk van dieren) en uit coachings.

Omdat februari vandaag is ingegaan sta ik er nog even bij stil. Dé must do voor deze maand: rustig ontwaken, letterlijk en figuurlijk. Letterlijk door erover te waken dat je voldoende goeie slaap hebt (kijk hier even voor tips), figuurlijk door eens niet meteen in actie te schieten. Tijd nemen om eerst te voelen voor te denken. En rust te nemen als tegenpool in de actie, bijvoorbeeld met deze drie down-to-earth meditaties.

Conclusie

We hebben de neiging om ons innerlijke kompas te negeren, denken dat we alles aankunnen en vooral dat we altijd continu moeten doorgaan en alles geven.

Ik ben de eerste om dat toe te geven. Mijn agenda is altijd overvol, ik sta altijd op scherp, hou me aan strakke plannings, maak lange dagen, probeer er daarnaast ook écht te zijn voor mijn gezin, geef me altijd en overal 200%… Kortom: doseren staat niet in het vet in mijn woordenboek.

Dit boek maakt heerlijk duidelijk dat we bovenal mensen blijven, een deel van de natuur. Mensen met een innerlijk kompas dat het ritme van de natuur volgt. Die gedachte doet goed relativeren. Reden om deze maand te ontwaken uit de winterslaap en terug een ritme te vinden om voor te bereiden op de lente die er stilaan aankomt. En vooral: niet meer streven naar dat perfecte plaatje, en daar heel content mee zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *